Προγράμματα

    Σεπτέμβριος 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Αυγ    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  

    ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ

    MNHMH TOY ΛΑΟΥ ΜΟΥ, ΣΕ ΛΕΝΕ …ΠΟΝΤΟ! Το Δημοτικό σχολείο Κουλούρας τιμά τη μνήμη των Ελλήνων του Πόντου.

    Μια σεμνή και μεστή σε περιεχόμενο, εκδήλωση μνήμης και τιμής για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, διοργανώθηκε από το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας και την ευθύνη του εκπαιδευτικού της Στ΄τάξης, κου Τσακιρίδη.

    Η εκδήλωση με τίτλο «Μνήμη του λαού μου, σε λένε …Πόντο» ήταν αφιερωμένη στη μνήμη των Ελλήνων του Πόντου, στη διάρκεια της οποίας έγιναν αναφορές στην τραγική περίοδο  του ποντιακού ελληνισμού, στη σκόπιμη και προσχεδιασμένη εκκαθάριση και εξόντωση 353.000 Ελλήνων  του Πόντου από τις πατρογονικές τους εστίες.

    Η φιλοδοξία του Κεμάλ Ατατούρκ να δημιουργήσει ένα ομοιογενές τουρκικό κράτος, χωρίς την παρουσία σ’ αυτό των «ενοχλητικών» και «μιαρών» εθνικών μειονοτήτων είχε ως αποτέλεσμα να λεηλατηθούν, να καούν τα ελληνικά χωριά, οι εκκλησίες και τα σχολεία, οι κάτοικοί τους να σφαγιασθούν, να κακοποιηθούν, να εκτοπιστούν,να πεθάνουν από στέρηση και εξάντληση μέσα από τα «τάγματα εργασίας».

    Οι μαθητές μας, μέσα από δραστηριότητες (έκθεση, ποιήματα, θεατρικό, τραγούδια και χορούς, παρουσίαση p.p.) τις οποίες οργάνωσαν και συμμετείχαν οι ίδιοι έλαβαν και εξέπεμψαν το μήνυμα της Γενοκτονίας και αντιλήφθησαν την αξία του αιτήματος της αναγνώρισης από τη Διεθνή κοινότητα, ως δικαίωσης των χιλιάδων εκδιωγμένων και κυνηγημένων αδελφών μας.

    Οι ψυχές τόσων και τόσων αθώων της Γενοκτονίας αναπαύονται  εν ειρήνη και ζωντανεύουν στη σκέψη και στην άκαυτη μνήμη όσων μένουν πίσω.

    Μέσα από παρόμοιες εκδηλώσεις μνήμης και τιμής, το συμπέρασμα στο οποίο θα πρέπει να οδηγούμαστε, είναι ότι ο δρόμος των ανθρώπων και των λαών δεν είναι παρά αυτός της ειρήνης, της συμφιλίωσης, του σεβασμού και της συνεργασίας. Οι λαοί και οι απλοί άνθρωποι, έτσι κι αλλιώς, ποτέ δεν έχουν διαφορές. Οδηγούνται στον πόλεμο, οδηγούνται στο μίσος και την εχθρότητα.

    Ας αποτελεί, λοιπόν, το παρελθόν, όχι εφαλτήριο διεκδικήσεων και μίσους αλλά πηγή μνήμης και τιμής, αυτογνωσίας από τη μια και προσπάθειας ανατροπής και μη επανάληψης τραγικών παρόμοιων καταστάσεων από την άλλη.

    Comments are closed.