ΑΠΟΝΟΜΗ ΒΡΑΒΕΙΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ 6ΟΥ ΔΙΕΘΝΗ ΜΑΘΗΤΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ «ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΚΠΕΜΠΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΡΤ»
Δείτε το βραβευμένο εναλλακτικό δρώμενο στον παρακάτω σύνδεσμο:
Μία ακόμη διάκριση, μια ακόμη βράβευση έλαβε το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας διά των απεσταλμένων εκπαιδευτικών του, Θ. Κοντογουλίδη και Χ. Καπέτη, την Πέμπτη 3 Απριλίου 2025, στην τελετή βράβευσης στο Ραδιομέγαρο της Δημόσιας Τηλεόρασης όπου πραγματοποιήθηκε η τελετή απονομής Βραβείων του 6ου Διεθνή Μαθητικού Διαγωνισμού Οπτικοακουστικής Δημιουργίας «Τα σχολεία εκπέμπουν στην ΕΡΤ», που συνδιοργάνωσαν το Αρχείο της ΕΡΤ και η Εκπαιδευτική Ραδιοτηλεόραση του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Είναι ένας διαγωνισμός όπου μαθητές και μαθήτριες περισσοτέρων από 60 σχολείων της χώρας είχαν την ευκαιρία να δημιουργήσουν ταινίες μικρού μήκους εμπλουτισμένες με εικόνες και αποσπάσματα παρμένα από τον ανεκτίμητο θησαυρό του Αρχείου της ΕΡΤ, το οποίο διαφυλάσσει περίπου 1 εκατομμύριο τεκμήρια ιστορικών, κοινωνικών, πολιτιστικών γεγονότων, από τις αρχές του 20ού αιώνα έως σήμερα.
Το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας παρουσίασε μια εναλλακτική πρόταση παρουσίασης και γνωριμίας με τον Αγώνα για Απελευθέρωση του 1821 με την ταυτόχρονη αντιστοίχιση αρχειακών τεκμηρίων από το Αρχείο της ΕΡΤ, το οποίο πρόσφερε στους μαθητές και εκπαιδευτικούς επιπλέον μαθησιακά εργαλεία, ενώ παράλληλα αξιοποιήθηκε ως ένα πολύτιμο εργαλείο για την εκπαιδευτική κοινότητα, εμπλουτίζοντας τη διδασκαλία με αυθεντικό, ποιοτικό περιεχόμενο και παρέχοντας πληροφορίες και επιπρόσθετες γνώσεις.
Η Μόνικα Καραμαλάκου-Λάππα, προϊσταμένη της Διεύθυνσης Υποστήριξης Προγραμμάτων και Εκπαίδευσης για την Αειφορία, αφού ανέπτυξε τους βασικούς στόχους των μαθητικών διαγωνισμών, υπογράμμισε:
«Με τους διαγωνισμούς αυτούς επιβεβαιώνεται ακόμη πιο έντονα η ανάπτυξη και η διείσδυση των νέων τεχνολογιών στο σημερινό ελληνικό σχολείο, το οποίο πλέον καινοτομεί και δημιουργεί το δικό του ψηφιακό υλικό, αξιοποιώντας δημιουργικά τα ιστορικά αρχεία, αυτούς τους μοναδικούς θησαυρούς που έχει διασώσει το Αρχείο της ΕΡΤ. Είναι επομένως σαφές ότι ανάλογες εκπαιδευτικές δράσεις υπηρετούν ιδιαίτερα σημαντικούς εκπαιδευτικούς στόχους. Μέσα από την επαφή με τα αρχειακά στοιχεία, οι μαθητές και οι μαθήτριες ανακαλύπτουν πολιτιστικά στοιχεία και παραδόσεις, «ξαναζωντανεύουν’» σημαντικά, αλλά ίσως ξεχασμένα, γεγονότα, εμπεδώνουν ιστορικές γνώσεις, έρχονται σε επαφή με τις πηγές, ανατροφοδοτούν την ταυτότητα και την αυτογνωσία τους. Επιπρόσθετα, διαμορφώνουν ερευνητικό πνεύμα, ενισχύουν την αυτενέργεια σε όλα τα στάδια της καλλιτεχνικής δημιουργίας, τη φαντασία και την πρωτοβουλία τους για καλλιτεχνική έκφραση και πηγαία δημιουργικότητα με αισθητικό αποτέλεσμα και εξοικειώνονται σταδιακά με τη «γλώσσα» της κινηματογραφικής αφήγησης και το σενάριο».
Στην εκδήλωση, από το υπουργείο Παιδείας, παρέστησαν, μεταξύ άλλων, η Eυαγγελία Γεωργάκη, διευθύντρια του γραφείου του γενικού γραμματέα, η Μαρία Δόκου γενική διευθύντρια Σπουδών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, η Μαρία Μονιούδη, διευθύντρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, η Μόνικα Καραμαλάκου-Λάππα, προϊσταμένη Διεύθυνσης Υποστήριξης Προγραμμάτων και Εκπαίδευσης για την Αειφορία, η Σοφία Παπαδημητρίου, προϊσταμένη Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης και Ψηφιακών Μέσων, ο Ανδρέας Νιγιάννης, προϊστάμενος Διεύθυνσης Σπουδών Προγραμμάτων και Οργάνωσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ο Ιωάννης Μπουσδούνης, προϊστάμενος Διεύθυνσης Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, και οι Άλκηστις Πουλοπούλου, Λαμπρινή Μίχου, Γεωργία Μουτζουροπούλου, Ευάγγελος Νικολιδάκης από το Τμήμα Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης και Ψηφιακών Μέσων.
Από την ΕΡΤ, την εκδήλωση παρακολούθησαν ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Κώστας Παπαβασιλείου, ο γενικός διευθυντής Διοικητικών και Οικονομιών Υπηρεσιών, Βαγγέλης Λουριδάς και ο γενικός διευθυντής Marketing και Εμπορικής Εκμετάλλευσης, Γιώργος Μπακαλάκος κ.ά.
Ο πρόεδρος της ΕΡΤ, Γιάννης Παπαδόπουλος αφού καλωσόρισε τους μαθητές, τις μαθήτριες, τους εκπαιδευτικούς και τους εκπροσώπους του υπουργείου Παιδείας, υπογράμμισε: «Σήμερα επιβραβεύουμε τη δημιουργικότητα, την έμπνευση και τη σκληρή δουλειά των μαθητών που μέσα από τη συμμετοχή τους σε αυτόν τον διαγωνισμό απέδειξαν ότι η εκπαίδευση, η φαντασία, η τεχνολογία και το πλούσιο υλικό του Αρχείου της ΕΡΤ μπορούν να συνδυαστούν με μοναδικούς και εντυπωσιακούς τρόπους».
Η Διεύθυνση του Σχολείου ευχαριστεί θερμά όλους τους συντελεστές του βραβευμένου έργου και υπογραμμίζει την δικαιωμένη επιλογή του σχολείου στην υλοποίηση της στοχοθεσίας Erasmus+ και της αναζήτησης τρόπων εναλλακτικής διδασκαλίας και μάθησης. Σ’ αυτά τα πλαίσια, ανάμεσα στις άλλες επιλογές μας, τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από την κινηματογραφική παιδεία και τον οπτικοακουστικό γραμματισμό και αναπτύσσουν ψηφιακές δεξιότητες, δεξιότητες ζωής (ομαδικότητα , συνεργατικότητα, συμμετοχή όλων …).
ΣΤΟ PORTICI (ΠΕΡΙΟΧΗ ΝΑΠΟΛΗΣ-ΠΟΜΠΗΙΑΣ) ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΠΙΣΤΕΥΣΗΣ ERASMUS+ (GROUP MOBILITY OF PUPILS)
Μια ακόμη μετακίνηση Erasmus+ με μαθητές και εκπαιδευτικούς του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας αλλά και του Δημοτικού Σχολείου Διαβατού-Μέσης, ως μέλος της κοινοπραξίας της Διαπίστευσης Erasmus+ που υλοποιεί το Δ. Σχ. Κουλούρας, πραγματοποιήθηκε στο Portici, στην περιοχή της Νάπολης, στην Ιταλία, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις από την εβδομάδα φιλοξενίας των Ιταλών φίλων μας.
Η «καλή μέρα» ξεκίνησε από την αρχή με μια εκπληκτική και καθ’ όλα οργανωμένη υποδοχή.
Οι οικοδεσπότες έδειξαν να γνωρίζουν καλά τους στόχους και τις προσδοκίες του σχεδίου γι’ αυτό και εξ’ αρχής μύησαν τους φιλοξενούμενους σ’ αυτούς μ’ έναν εντυπωσιακό τρόπο: ξεναγώντας τους στις τοιχογραφίες του σχολείου,-δημιουργήματα των μαθητών, που αποτυπώνουν με κατάλληλες παραστάσεις πανανθρώπινες αξίες αλλά και δεξιότητες των ανθρώπων, όπως η ενσυναίσθηση, η αλληλεγγύη, η συμπερίληψη, ο εθελοντισμός, η συνεργασία, ο σεβασμός και η αποδοχή του άλλου αλλά και η δικαιοσύνη, η ανθρώπινη νόηση …. Εδώ υπήρξαν και παραστάσεις από την Ελληνική Μυθολογία, τον Οδυσσέα, τον Δούρειο ίππο κ.λ.π.
Μιλάμε, λοιπόν για το Σχολείο Don Pepe Diana, στο Portici (περιοχή Νάπολης) της Ιταλίας, ένα σχολείο με 700, περίπου, μαθητές (από προνήπια έως 14 χρονών), ένα σχολείο χωρίς διαλλείματα αλλά με ματαβάσεις από αίθουσα σε αίθουσα (κάθε αίθουσα και ξεχωριστό αντικείμενο διδασκαλίας, άρα, στοχευμένα οργανωμένες).
Σ’ αυτές τις αίθουσες για μια βδομάδα εκπαιδευτικοί και μαθητές των σχολείων της Κουλούρας και του Διαβατού-Μέσης παρακολούθησαν και συμμετείχαν σε διδασκαλίες και υλοποίηση projects που αφορούσαν θέματα γλώσσας, φυσικών επιστημών ψηφιακών τεχνολογιών, Ιστορίας (με το βαρύ και εν πολλοίς, κοινό παρελθόν της κάθε χώρας) αλλά και μουσικής, εικαστικών και κινηματογραφικής παιδείας.
Το συγκεκριμένο σχολείο και το ιταλικό σύστημα εκπαίδευσης στο σύνολό του, κάνει ευρεία χρήση ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας, διαθεματικότητας και καλλιέργεια ψηφιακών δεξιοτήτων, σε διαδραστικά πλαίσια μάθησης με έντονα στοιχεία αυθόρμητης συμμετοχής των μαθητών και περιορισμό του ρόλου της δασκάλας σε απλού παρατηρητή, η οποία διακριτικά ενθαρρύνει την όλη διαδικασία.
Οι Έλληνες μαθητές με τους συμμαθητές τους από το σχολείο της Ιταλίας δημιούργησαν ψηφιακό και φυσικό υλικό (αφίσες, prospectus, ηχητικά κείμενα) για να προωθήσουν τη δράση με θέμα τις τοιχογραφίες. Στις διαδικασίες αυτές υπήρξε ιδιαίτερα παραγωγική η συμμετοχή των μαθητών του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας, οι οποίοι είναι εξοικειωμένοι με τη διαδικασία αυτή, αφού στο σχολείο τους έχει καθιερωθεί η εφαρμογή της κινηματογραφικής παιδείας και τελευταία η δημιουργία PODCAST.
Μάλιστα, η δράση με τις τοιχογραφίες στο σύνολό τους, θα βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό το σχεδιασμό και την υλοποίηση αλλά και προβολή μιας πρωτοβουλίας που θα λάβει χώρα τον προσεχή Μάιο, στα πλαίσια της στοχοθεσίας Erasmus+ που υλοποιεί το Σχολείο και θα αφορά την αισθητική αναβάθμιση-ανάπλαση των στάσεων των λεωφορείων του χωριού της Κουλούρας, αναδεικνύοντας ιδιότητες υπευθύνων, ενεργών και παρεμβατικών πολιτών με δεξιότητες συμμετοχής, συνεργασίας με τοπικούς φορείς (Δήμος Βέροιας) αλλά και εθελοντές ιδιώτες (Galery Παπατζίκου, Ομάδα Επίμονης Τέχνης) μέσα σε πλαίσια απόλυτης εξωστρέφειας και ανοιχτής σχέσης ανάμεσα στο σχολείο και την τοπική κοινωνία. (για τη συγκεκριμένη δράση, ωστόσο, οι λεπτομέρειες θα δοθούν μετά το Πάσχα).
Δόθηκε η δυνατότητα, επίσης, στους φιλοξενούμενους να παρουσιάσουν σε εκπαιδευτικούς και μαθητές του σχολείου φιλοξενίας την ταινία-ντοκιμαντέρ που δημιουργήσαν (με αγγλικούς υπότιτλους), με τίτλο «Ζητείται ελπίς» και θέμα τον Εθελοντισμό Δοτών Μυελού των Οστών (εντός των επόμενων ημερών θα γνωστοποιήθούν λεπτομέρειες και για αυτή την πρωτοβουλία). Της προβολής της ακολούθησε από εκπαιδευτικό του Δ. Σχ. Κουλούρας παρουσίαση με θέμα τον οπτικοακουστικό γραμματισμό και τις δυνατότητες που δίνει, ως εργαλείο διδασκαλίας στην καθημερινή διδακτική πράξη αλλά και την αξιοποίηση ψηφιακών δεξιοτήτων, την καλλιέργεια δεξιοτήτων ζωής σε πλαίσια διαπολιτισμικής και συμπεριληπτικής εκπαίδευσης.
Ακολούθησε συζήτηση με πολύτιμα συμπεράσματα και προτεινόμενες καλές πρακτικές.
Τέλος αλλά όχι τελευταία, αφού αποτελεί το πιο ευχάριστο και ξένοιαστο κομμάτι, ξεχωριστές στιγμές και εμπειρίες έζησαν μαθητές και εκπαιδευτικοί καθώς ξεναγήθηκαν από εκπαιδευτικό, πρώην ξεναγό του σχολείου φιλοξενίας στα στενά, τις πλατείες, την παραλία και τα αξιοθέατα της Νάπολης, αλλά και στον μοναδικό χώρο της Πομπηίας , μιας εμβληματικής πόλης της αρχαιότητας που «ζει» στη σκιά του Βεζούβιου. Κι όλες αυτές οι μετακινήσεις με αφετηρία και προορισμό επιστροφής τον Σιδηροδρομικό Σταθμό του Portici, ένα σταθμό κυριολεκτικά, πλάι στο κύμα.
Για μια ακόμη φορά, το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας αισθάνεται βαθιά ευγνώμον προς το Πρόγραμμα Erasmus+ και το I.K.Y. που εδώ και σχεδόν 13 χρόνια του δίνεται η ευκαιρία να ανοίγει δρόμους, να αλλάζει ζωές, να προσθέτει εικόνες και εμπειρίες τόσο για εκπαιδευτικούς, όσο και για μαθητές του και, πλέον, μέσω της Διαπίστευσης και για μαθητές και εκπαιδευτικούς και άλλων σχολείων.
25 ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ!
Γεμίζει ο τόπος σημαίες ελληνικές, αμάραντα στέφανα, ιδέες ανορθόγραφες, αναβλύζουσες σκέψεις, παλιά υφαντά, προικοσύμφωνα Ελευθερίας, και υποσχέσεις Φιλικών.
ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΟΓΙΑ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΜΑ … ΠΩΣ ΑΝΑΒΑΠΤΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΝΕΑ ΝΟΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΗΝΥΜΑΤΑ, ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΑ ΦΡΕΣΚΑ ΚΑΙ ΔΙΨΑΣΜΕΝΑ ΓΙΑ ΖΩΗ, ΣΕ ΟΝΕΙΡΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΚΟΡΜΑ … ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΡΑ, ΜΙΑ ΕΥΘΕΙΑ ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΗΛΙΚΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΑ ΜΑΣ, ΣΤΙΣ ΜΟΝΕΣ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ …
25 του Μαρτιού, 200 και κάτι χρόνια πριν από τώρα, 200 και κάτι χρόνια μετά από τότε …
αντιστύλι, παρηγορία και ελπίδα, τα λόγια του Ο. Ελύτη:
¨ Στο σεμνό τενεκέ με το χρώμα βουτώ
τα πινέλα και μαζί τους βάφω:
Τα καινούργια σκαριά …
τα χρυσά και τα μαύρα εικονίσματα!
Βοηθός και σκέπη μας Αι-Κανάρη
Βοηθός και σκέπη μας Αι-Μιαούλη!
Βοηθός και σκέπη μας Αγιά-Μαντώ! ¨
Όλα για την Ειρήνη. ¨όλα για την Ελευθερία.
Γιατί έξω … έξω μυρίζει … μυρίζει η Άνοιξη!
Κι είναι πάντοτε ίδια, με φουσκοδεντριές, ανθισμένες ροδακινιές εγκυμονούσες το νέο Καρπό, τη νέα Σοδειά, την Προκοπή.
Σήμερα, που γύρω μας, κοντά μας, αντηχούν και πάλι τύμπανα πολέμου.
Σήμερα που οι κρατούντες, στην ήπειρο του Πολιτισμού, βγάζουν απ’ τα σεντούκια τους ρητορικές υπεράσπισης και αιματοχυσίας απλών και αθώων ανθρώπων (τα μόνα θύματα).
Τεντώνεται η Μέρα ανήσυχη καθώς και η Ψυχή,
πατώντας στις μύτες, να δει το Αύριο…
Ο ουρανός συννεφιάζει …
Τώρα που το ¨εγώ¨ , ανάγκη εστί να ευαγγελίζεται το ¨εμείς¨ , είμαστε (ή πρέπει να είμαστε) όλοι εδώ, παρόντες και ομονοούντες τιμώντας το ¨ Όλον ¨ του Ξεσηκωμού και του Αγώνα, προσδοκώντας επ-Ανάσταση χαμένων ανθρωπίνων Ιδανικών και συλλογικών Ονείρων .
Χρόνια Ειρηνικά!
ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΙΣΜΕΝΟΥΣ ¨ΚΗΠΟΥΣ ΤΟΥ ΜΙΔΑ¨ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥΣ
Οι ¨Κήποι του Μίδα¨, σύμφωνα με το χαρακτηρισμό του Ηροδότου, ταυτίζονται με τα χώματα της Ερατεινής (αξιαγάπητης) Ημαθίας.
Αυτά τα χώματα που κάθε χρόνο, κάθε Μάρτη, γεννούν χρώματα, μεταμορφώνοντας τον σημερινό εύφορο κάμπο σε μια απέραντη ροζ θάλασσα, ίδια σε έκταση με εκείνη την παλιά θάλασσα, σκεπασμένη από δεκάδες χιλιάδες ανθισμένες ροδακινιές , – το δέντρο της Ζωής, του Επίγειου Παραδείσου, σύμφωνα με ανατολίτικες παραδόσεις, δημιουργώντας ένα μοναδικό υπερθέαμα που προσελκύει, τα τελευταία χρόνια, επισκέπτες από πολλά μέρη της χώρας και όχι μόνο.
Παιδιά αυτού του ευλογημένου τόπου, οι μαθητές και οι μαθήτριες του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας δεν θα μπορούσαν να μείνουν αμέτοχα. Πιστά στην εκπαίδευση και την παιδεία της οποίας μετέχουν, μιας παιδείας που στηρίζεται, εν πολλοίς, σε άτυπες μορφές μάθησης, συμμετοχής, καλλιέργειας εθελοντισμού και προσφοράς, μιας παιδείας που τα καθιστά υπεύθυνους και ενεργούς πολίτες, μιας παιδείας που η γνώση δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά τρόπο μετάβασης στην πράξη, ανέλαβαν στα πλαίσια της Στοχοθεσίας της Διαπίστευσης Erasmus+ που υλοποιούν και με αφορμή το κάλεσμα του Δικτύου Κινηματογραφικής Παιδείας της Διεύθυνσης Π/θμιας Εκπ/σης Ημαθίας στο οποίο συμμετέχουν να παραχθεί υλικό προώθησης και προβολής αυτού του εξαιρετικού φαινομένου που κοσμεί για πάνω από 20 ημέρες, κάθε χρόνο, τον τόπο μας, με στόχο να γίνει γνωστό σε όσο το δυνατόν πιο διευρυμένη γεωγραφική εμβέλεια, ώστε να προσελκύσει περισσότερους επισκέπτες τόσο απ΄ την Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό, συμβάλλοντας στην τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.
Για το λόγο αυτό, τα δικαιώματα προβολής και προώθησης του προϊόντος , το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας τα προσφέρει, τόσο στο Δήμο Βέροιας όσο και στον Τουριστικό Όμιλο Βέροιας (με τον οποίο, ήδη, από πέρυσι, υπήρξε συνεργασία) για περαιτέρω αξιοποίησή του.
Η Διεύθυνση του Σχολείου ευχαριστεί θερμά όλους τους συντελεστές της προσπάθειας. Ξεχωριστές ευχαριστίες στη συντονίστρια της δράσης και «δια βίου» δασκάλα του Σχολείου, Σοφία Παυλίδου.
ΈΝΑ ΜΑΓΙΚΟ, ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟ, ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΠΡΩΙΝΟ, ΓΕΜΑΤΟ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΡΟΣΦΕΡΑΝ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (ΑΝΗΛΙΚΑ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΑ) ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ ΟΙ ΕΚΛΕΚΤΕΣ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΕΣ, ΝΑΝΤΙΝΑ ΚΥΡΙΑΖΗ & ΛΕΝΑ ΤΖΑΜΠΑΖΗ
«Άνθισαν τα δέντρα ούλα» …κι οι ροδακινιές …, όπως λέει το παλιό μακεδονίτικο παραδοσιακό τραγούδι που τόσο υπέροχα μας θύμισαν οι φιλοξενούμενες του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας, Ναντίνα Κυριαζή και Λένα Τζαμπάζη στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της στοχοθεσίας της Διαπίστευσης Erasmus+ με τίτλο «Αν μιλούσαν τα δέντρα …».
Στην πιο κατάλληλη στιγμή, λοιπόν, την ώρα που τα ρολόγια του κάμπου δείχνουν Άνοιξη, την ώρα που τα δέντρα ¨ούλα¨ γύρω μας τονίζουν την ομορφιά τους, υπενθυμίζουν την αποστολή και την πολύτιμη υποστήριξη στον Άνθρωπο, στην ίδια τη Ζωή, εδώ στο Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας, καταμεσής του ανθισμένου ¨αρχιπελάγους¨, είχαμε την τύχη να φιλοξενούμε δυο ξεχωριστές παρουσίες: την Ναντίνα Κυριαζή και τη Λένα Τζαμπάζη σε μια πανέμορφη σύμπραξη (Μουσικομυθία) λόγου και μουσικής.
Η Ναντίνα στο τραγούδι και την αφήγηση, αφοπλιστική. Η Λένα, συνοδεύοντας με μουσική και τραγούδι, εξαιρετική. Κι οι δύο μαζί μάγεψαν με την αρμονία, το ρυθμό και τη ζωντάνια της αφήγησης τους μικρούς μαθητές και τις μαθήτριες- ένα εκπληκτικό κοινό, όπως τους περιέγραψαν οι ίδιες, παρασύροντας τους/τες σε χαρούμενους, συμμετοχικούς και εντέλει συν-δημιουργικούς ρυθμούς.
Η εκδήλωση περιλάμβανε αφήγηση παραμυθιών με κύριο θέμα πραγμάτευσης τη σχέση του Ανθρώπου με τη Φύση, με τα δέντρα. Η ολοζώντανη και συναισθηματικά φορτισμένη αφήγηση της Ναντίνας κατάφερε να κάνει τα παιδιά ¨να συμπάσχουν¨ με τα δέντρα, να τα ευαισθητοποιήσει σε θέματα περιβαλλοντικής προστασίας, να τα πεισμώσει με τις ασυνείδητες και ανόητες, συχνά, ενέργειες των ανθρώπων, να τα κάνει να αποκτήσουν , σταδιακά, αντανακλαστικά αντίστασης και αντίδρασης, σε οτιδήποτε βιάζει το περιβάλλον και απειλεί, εν τέλει την ίδια τη ζωή. Και με την ¨ώθηση¨ της μουσικής και των όμορφων και στοχευμένων τραγουδιών της παράστασης να συμμετέχουν στη δημιουργία ενός αισιόδοξου και ελπιδοφόρου μηνύματος για το δικό τους αύριο, για τη δική τους παρήγορη στάση απέναντι στο περιβάλλον και τη Φύση.
Όλα αυτά, με την ολοκλήρωση της παράστασης «Αν τα δέντρα μιλούσαν …» έδωσαν φωνή και λόγο στα δέντρα, δάνεισαν λέξεις, εικόνες, συναισθήματα, ρυθμό και κίνηση που με τις δραστηριότητες των παιδιών που ακολούθησαν, αποτυπώθηκαν, εικαστικά, σε ζωγραφιές και σχέδια καθώς και, ηχητικά, μέσα από τη δημιουργία σχετικού θεματικού podcast.
Η φιλοξενία των εκλεκτών προσκεκλημένων καλλιτεχνών ολοκληρώθηκε με μια σύντομη περιήγηση-ξενάγηση σ’ ένα ολάνθιστο περιβόλι του κάμπου, γεμάτο χρώματα και αρώματα, απ’ το οποίο έφυγαν, ίδιες μέλισσες ¨μεθυσμένες¨ από γύρη και ευωδιά.
Ένα τεράστιο-τεράστιο ¨ευχαριστούμε¨, στην αγαπημένη φίλη και σταθερή συνοδοιπόρο στις προσπάθειες του σχολείου μας, κα Ναντίνα Κυριαζή και στην εξαιρετική συντροφιά της, τη Λένα Τζαμπάζη με την κιθάρα της.
Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΑ ΧΑΡΗ ΣΤΗ ΔΩΡΕΑ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ Π/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΗΜΑΘΙΑΣ
Μια σημαντική δωρεά λογοτεχνικών και παιδαγωγικών βιβλίων είχε την τιμή και τη χαρά να παραλάβει το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας.
Μέσα από αυτή τη δωρεά με τα πολύ στοχευμένα βιβλία, η Βιβλιοθήκη του σχολείου γίνεται πιο πλούσια, φυσικά σε αριθμούς βιβλίων αλλά κυρίως σε ποιότητα και θεματολογία.
Υπενθυμίζουμε ότι το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας μέσω της Διαπίστευσης Erasmus+ που κατέχει, συνεργάζεται με τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, στα πλαίσια της ¨κοινοπραξίας Erasmus+ ¨ και τα συγκεκριμένα βιβλία συμβάλλουν σημαντικά στον εμπλουτισμό των πηγών για την υλοποίηση δράσεων που θα υποστηρίξουν τη στοχοθεσία του συγκεκριμένου ευρωπαϊκού σχεδίου.
Έτσι κι αλλιώς η συνεργασία αυτή επιφυλάσσει έως το τέλος της φετινής σχολικής χρονιάς ενδιαφέρουσες συνδιοργανώσεις-εκδηλώσεις (σεμινάρια, θεατρικές παραστάσεις, παρουσιάσεις …) που στα πλαίσια της διάχυσης θα αφορούν εκπαιδευτικούς και μαθητές όλων των σχολείων της περιοχής μας (εγκαίρως θα γνωστοποιηθούν λεπτομέρειες).
Η Διεύθυνση του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας ευχαριστεί θερμά τη Διεύθυνση Π/θμιας Εκπ/σης Ημαθίας και προσωπικά τη Διευθύντρια κα Γώτη Ευθυμία, για την εξαιρετική αυτή πρωτοβουλία και προσφορά.
Ήδη, η υπεύθυνη λειτουργίας της Σχολικής μας Βιβλιοθήκης, κα Αναγνώστη, με την υποστηρικτική, μαθητική της ομάδα, κατέγραψαν, καταλογοποίησαν και τοποθέτησαν τα βιβλία στη θέση τους.
Ήδη ο δανεισμός και η ανάγνωσή τους από τους μαθητές έχουν ξεκινήσει …
«ΑΝ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΜΙΛΟΥΣΑΝ» ΑΦΗΓΗΣΗ-ΤΡΑΓΟΥΔΙ: ΝΑΝΤΙΝΑ ΚΥΡΙΑΖΗ ΚΙΘΑΡΑ-ΤΡΑΓΟΥΔΙ: ΛΕΝΑ ΤΣΑΜΠΑΖΗ Στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ
Στην εποχή μας, τα δέντρα και κατ’ επέκταση το δάσος , τα πάρκα … αποτελούν ένα πολύπαθο κομμάτι της Φύσης εξαιτίας της αλόγιστης εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου και των φυσικών πόρων από την ανθρώπινη δραστηριότητα (τσιμεντοποίηση, καυσαέρια, καταπατήσεις, οικιακή επέκταση κ.λ.π.) αλλά και τις καταστροφικές πυρκαγιές που προκαλούνται, όχι σπάνια, από ανθρώπινο χέρι.
Η αξία του δέντρου και κατ’ επέκταση του δάσους δεν εστιάζεται μόνο στην αισθητική, αλλά και στη ζωτική για τους ανθρώπους σημασία του. Είναι απόλυτα συνυφασμένο τόσο με την ύπαρξή μας όσο και για την συνέχιση της ζωής.
Στην Τέχνη, τη λογοτεχνία, τη μουσική και το τραγούδι, στο παραμύθι, τα δέντρα συχνά αποκτούν ανθρώπινες ιδιότητες (κίνηση, πόδια, χέρια, στόμα, ομιλία …).
Η ευαισθητοποίηση των παιδιών απέναντι σε ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος και της φύσης, μέσα από δραστηριότητες που προωθούν την ενεργό πολιτειότητα και τη συμμετοχή, την ενσυναίσθηση και την ανάληψη ευθύνης μπορούν να προσθέσουν ένα τόνο αισιοδοξίας και ελπίδας απέναντι στη διογκούμενη καταστροφή.
Η δυνατότητα και η ευκαιρία που μας δίνεται, μέσα από μια παράσταση αφήγησης και μουσικής, να αφουγκραστούμε τη φωνή τους, τον πόνο τους, τους φόβους τους, τις αγωνίες τους, τις ανησυχίες τους αλλά και τις προειδοποιήσεις τους καθώς και τις ελπίδες και προσδοκίες τους ότι τα νέα παιδιά μπορούν να ανατρέψουν τις καταστροφικές συνέπειες του κέρδους και της ασυδοσίας των ενηλίκων και να σταθούν στο πλάι τους, να τα προστατεύσουν , μας κάνει ιδιαίτερα αισιόδοξους και ανυπόμονους να τα ακούσουμε.
Ναι, να τα ακούσουμε … γιατί … «Αν μιλούσαν τα δέντρα …» θα έλεγαν … τι;
Θα μας το πει η Μουσικομυθία, η αγαπημένη συγγραφέας και φίλη του σχολείου μας, Ναντίνα Κυριαζή σε μια αφήγησή της, συνοδευόμενη από την κιθάρα και τη φωνή της Λένας Τζαμπάζη.
Ανυπομονούμε …
ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΚΕΙ … ΟΛΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ «ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ»
Δεν ξέρουμε κατά πόσο «η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά» αλλά σίγουρα η καθαριότητα δείχνει Πολιτισμό και εν τέλει Ανθρωπιά. Και η έλλειψή της μας αφορά όλους.
Είναι συχνές οι εικόνες ντροπής που αντικρίζουμε όλοι μας και αφορούν τα σκουπίδια καθώς μετακινούμαστε είτε με αυτοκίνητο είτε πεζοί. Σε δρόμους επαρχιακούς, σε μεγάλους οδικούς άξονες, σε πλατείες και πάρκα χωριών και πόλεων.
Ανεξάρτητα από το ποιος φορέας, σε κάθε περίπτωση έχει, τυπικά, την ευθύνη καθαρισμού, η ευθύνη όλων μας είναι μεγάλη.
Η εθελοντική συμμετοχή πολιτών σε δράσεις καθαρισμού και η προσπάθεια αλλαγής των συνηθειών και της κουλτούρας μας για το δημόσιο χώρο είναι ζήτημα στάσης ζωής που μας αφορά όλους».
Σε μια από τις ομορφότερες χρονικές στιγμές του τόπου μας, καθώς, ήδη μπουμπούκιασαν τα κλαδιά των δέντρων του κάμπου, ενός κάμπου που σε λίγες μέρες θα ντυθεί μ’ ένα ολάνθιστο ροζ ένδυμα, που ελκύει επισκέπτες και θαυμαστές απ’ όλο τον κόσμο αποτελεί έντονη αντίθεση η αποκρουστική εικόνα πέριξ των δρόμων του.
Γι’ αυτό και ως άνθρωποι του κάμπου, ως Κουλουριώτες, είμαστε ευγνώμονες για την πρωτοβουλία καθαρισμού από την ομάδα «Εθελοντές για την καθαριότητα» και όλους όσους στήριξαν τη συγκεκριμένη δράση (Τοπική Δημοτική Κοινότητα, Δασκάλους και μαθητές-παρά την επικινδυνότητα του χώρου για τους μαθητές μας…).
Μια δράση που πέρα από το εξαιρετικό αποτέλεσμα (οι φωτογραφίες το μαρτυρούν) αποτέλεσε για όλους μας (ενήλικες και παιδιά – μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας) ένα καλό μάθημα Αγάπης για τον Τόπο, τη Φύση, την Ομορφιά, το Περιβάλλον, τον Πολιτισμό, την ίδια, εν τέλει, τη Ζωή.
Συγχαρητήρια στην ομάδα «ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ» και σε όλους τους εμπλεκόμενους.
Η ΧΕΛΙΔΟΝΑ ΦΤΕΡΟΥΓΙΣΕ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΥΛΕΣ ΤΩΝ ΣΠΙΤΙΩΝ ΤΗΣ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ ΧΑΡΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑ-ΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΙΜΟΥ ΑΠΟ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ
«Χελιδόνα έρχεται απ’ τη Μαύρη Θάλασσα.
Θάλασσα επέρασι τη φωλιά τη μέλησι.
Έκατσι κι λάλησι, έμαθι τα γράμματα,
γράμματα βασιλικά που μαθαίνουν τα παιδιά.
Δάσκαλους μας έστειλι, να μας δώστι πέντι αυγά.
Δε μας δίντι πέντι αυγά, παίρνουμι την κλουσαριά,
να γιννάει κι να κλουσσάει κι να σέρνει τα πουλιά.
Μάρτη – Μάρτη φλογερέ και Φλεβάρη χιονερέ,
ο Απρίλης ο γλυκύς έφτασι δεν είν’ μακρύς.
Τα πουλάκια κελαηδούν τα αρνάκια μας γεννούν.
Έξου ψύλλοι και κουροί και καλοί νοικοκυροί,
μέσα γέλιου κι χαρά κι καλή νοικοκυρά.»
Πλημμύρισαν οι γειτονιές και οι δρόμοι του χωριού χαρούμενες παιδικές φωνές, ήχοι και λόγια του παρελθόντος που φτάνουν έως σήμερα, με σεβασμό και αγάπη …
η ώρα της χελιδόνας έφτασε!
Οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας, χωρισμένοι σε ομάδες, παρέα με τους δασκάλους τους, ξεχύθηκαν σ’ ολόκληρο το χωριό, κρατώντας στα χέρια ομοιώματα χελιδονιών που έφτιαξαν οι ίδιοι, ψάλλοντας το τραγούδι της χελιδόνας, σκορπίζοντας χαρά και μνήμες στους κατοίκους του χωριού.
Με στολισμένες καλαθούνες στα χέρια,, γεμάτες ως τη μέση με άχυρα. Μέσα σε αυτές τοποθετούσαν την αμοιβή τους από κάθε νοικοκυριό, που ήταν ένα αυγό.
Τα αυγά που συγκέντρωναν, μετά το τέλος του εθίμου παραδίδονταν στο δάσκαλο του χωριού τους (κάποτε).
Σήμερα αποτελούν ενίσχυση για να καλύψουν τα έξοδα της τελικής ολοήμερης εκδρομής τους. Κι ένα μέρος αυτών, καταναλώνονται προς τέρψιν των ίδιων χάρη στις φιλότιμες προσπάθειες των εκπαιδευτικών και των μελών του Συλλόγου Γονέων και κηδεμόνων του Σχολείου που πρόθυμα φρόντισαν να τους προσφέρουν γεύσεις και νοστιμιές με κύριο προϊόν το αυγό: αυγόφετες, ομελέτες …
Το έθιμο της Χελιδόνας παρουσιάζεται μόνο στην ελληνική λαογραφία και δε συναντάται σε κανένα άλλο ευρωπαϊκό λαό.
Για το έθιμο της Χελιδόνας και των χελιδονισμάτων, ο γνωστός λαογράφος του Ρουμλουκιού Γιώργος Ντελιόπουλος αναφέρει: «…Διασώθηκε σχεδόν απαράλλακτο χάρη στην επιμονή και τη συντηρητικότητα των παιδιών. Οι όποιες αλλαγές έγιναν, ήταν περισσότερο γλωσσικές, αναγκαίες κάθε φορά για να προσαρμόζονται οι στίχοι στα εκφραστικά δεδομένα της εποχής. Κατά τ’ άλλα , είτε διαβάζουμε το σύγχρονο, είτε το βυζαντινό είτε το αρχαίο, έχουμε τα ίδια γνωρίσματα. Με απλότητα, αφέλεια αλλά και επιτακτικό ύφος, οπλισμένοι με την ακατανίκητη δύναμη που τους εξασφάλιζε το ομοίωμα του πουλιού, το οποίο ασκούσε, προφανώς, κάποια μυστηριακή επίδραση στους νοικοκυραίους, απαιτούσαν διάφορα «πρόσφορα». Αυγά οι συγκαιρινοί μας, πύρωνα (σταρένιο ψωμί) ή «λευκιθίτην άρτον», (ψωμί από αλεσμένα όσπρια) οι αρχαίοι. Τα κοινά στοιχεία είναι πολλά. Η διαχρονικότητα του εθίμου αναμφισβήτητη.»
Και του Χρόνου, με Υγεία …