Την Εμορφιά έτσι πολύ ατένισα, που πλήρης είναι αυτής η όρασίς μου… Κ.Π. Καβάφης
Published 28 Δεκεμβρίου 2025(Ευχαριστώ faretra.info)
Πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο:
Για την αειθαλή και αειφόρο δασκάλα του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας
ΚΑΛΗΝ ΕΣΠΕΡΑΝ ΑΡΧΟΝΤΕΣ …
Published 24 Δεκεμβρίου 2025
Είτε το βράδυ της 23ης του Δεκέμβρη (το συνηθίζαμε στα χρόνια της νιότης μας, δεκαετίες του ΄60 και ΄70, μα όλο και λιγότερα παιδιά πλέον, το κάνουν), είτε το πρωί της 24ης Δεκεμβρίου, έχει καθιερωθεί εδώ και κάποια χρόνια, ο Διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας να καρτερά τα παιδιά να περάσουν απ’ το σχολείο, με έναν διαφορετικό ρόλο από αυτό των μαθητών, τον ρόλο των συνεχιστών μιας παράδοσης που κρατά χροοοόνια, και να τα ακούει να ψάλλουν τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα.
Κάποια στιγμή, πριν χρόνια τους είχε διηγηθεί μια ιστορία με αφορμή ένα ξυλοκέρατο που κρέμεται πάνω από το γραφείο του.
Από τότε, κάθε χρόνο, οι μικροί μαθητές, ζητάνε ξανά και ξανά, να τους την διηγηθεί. Κι αυτός, άλλο που δεν θέλει, κάθεται και την εξιστορεί, προσθέτοντας, κάθε φορά, κι άλλα ¨παραμύθια¨ κάνοντάς την έτσι, πιο αληθινή:
« Στην άκρη του μικρού χωριού μας, εκεί που ο δρόμος γινόταν χώμα και λάσπη, εκεί που και τα σπίτια χαμήλωναν σαν να ντρέπονταν, ζούσε ο μικρός Μητσούλας. Ήταν Δεκέμβρης του ’73 και το κρύο τρύπωνε από τις χαραμάδες, όπως τρύπωνε και η έγνοια στο σπίτι τους. Η μάνα του φύλαγε τη σόμπα να μη σβήσει, κι ο πατέρας του μέτραγε, σιωπηλά, τα βερεσέδια στον μπακάλη, σαν να ήταν κόμποι σε σκοινί που έσφιγγε τον λαιμό. Μεθαύριο, ξημέρωναν Χριστούγεννα και θα ‘πρεπε να κάνει το κουμάντο του.
Κι αν τα Χριστούγεννα ήταν ο κρυφός εφιάλτης για τους μεγάλους, για τα παιδιά, είχαν μια παράξενη δύναμη. Έδιναν ένα μικρό δικαίωμα στο όνειρο.
Ο Μητσούλας κι ο φίλος του ο Σώτος ετοιμάζονταν από το μεσημέρι, πελεκώντας και ξεφλουδίζοντας τις γκλίτσες τους από φτυλιάδια και πριν ακόμη σουρουπώσει, τύλιγαν τα πλεγμένα, απ’ τις μανάδες τους, κασκόλ στον αδύνατο λαιμό τους και έβγαιναν με το τριγωνάκι στο χέρι να ψάλουν τα κάλαντα.
Τα κάλαντα δεν ήταν μόνο τραγούδι· ήταν ελπίδα. Ήταν η πιθανότητα να γυρίσουν με κάτι στο σακούλι, όχι απαραίτητα λεφτά. Λίγοι είχαν, τότε. Συνήθως έδιναν καρύδια, μανταρίνια, καμιά φορά αποξηραμένα σύκα. Και συχνά, το πιο γλυκό απ’ όλα: ξυλοκέρατο.
Το ξυλοκέρατο δεν έμοιαζε με τους άλλους καρπούς. Πράσινο στην αρχή, σκούρο-καστανόχρωμο, στην ωρίμανσή του, με μια γεύση γης και ήλιου, δεν ήταν πολυτέλεια. Ήταν όμως παρηγοριά. Κρατούσες τους σπόρους του, για ώρα στο στόμα, το μάσαγες αργά, και η γλύκα του απλωνόταν σαν υπόσχεση.
Για τον Μητσούλα, κάθε ξυλοκέρατο ήταν ένας μικρός θησαυρός. Όχι μόνο γιατί γέμιζε το στομάχι, αλλά γιατί μπορούσε να το ανταλλάξει. Δείχνοντας σύνεση μεγάλη για την ηλικία του, σκεφτόταν πως αν μάζευε αρκετά, ίσως ο μπακάλης δεχόταν να σβήσει ένα μέρος του χρέους του πατέρα του. Ή, αν περίσσευε κάτι, να αγοράσει εκείνο το μικρό μεταλλικό αυτοκινητάκι που στεκόταν μήνες στο ράφι, άπιαστο όνειρο.
Περνούσαν από πόρτα σε πόρτα. Κάποιες άνοιγαν με χαμόγελο, άλλες με βιασύνη, άλλες με δυσφορία κι άλλες καθόλου. Μια γιαγιά τους έβαλε στο χέρι δυο ξυλοκέρατα και τους χάιδεψε τα κεφάλια. «Να ’χετε υγεία», είπε. Ο Μητσούλας ένιωσε τη φωνή της να τον ζεσταίνει περισσότερο κι από το παλτό.
Το πρωί, ανήμερα της Παραμονής των Χριστουγέννων, συνέχισαν με τα σπίτια που δεν πρόλαβαν από βραδύς. Στο σακούλι, τα ξυλοκέρατα χτυπούσαν απαλά μεταξύ τους, σαν να συμφωνούσαν ότι εκείνη τη μέρα είχαν ρόλο σπουδαίο.
Το μεσημέρι γύρισαν σπίτι. Η μάνα άνοιξε το σακούλι και χαμογέλασε κουρασμένα. Ο πατέρας πήρε ένα ξυλοκέρατο, το έσπασε διστακτικά και το μοίρασε. «Καλά τα πήγατε», είπε, και στη φωνή του υπήρχε κάτι που έμοιαζε με περηφάνια.
Την άλλη μέρα, ο Μητσούλας πήγε στον μπακάλη με μερικά από τα ξυλοκέρατα τυλιγμένα σε χαρτί. Δεν μίλησε πολύ. Τα άφησε στον πάγκο. Ο μπακάλης τα κοίταξε, ύστερα τον κοίταξε στα μάτια και έσβησε έναν μικρό αριθμό από το τεφτέρι του, επιστρέφοντάς του, μάλιστα ένα από τα παραδοτέα .
Εκείνο το βράδυ, ο μικρός Μητσούλας, πήρε το ξυλοκέρατο και το έφαγε αργά, σχεδόν τελετουργικά. Δεν ήταν απλώς τροφή. Ήταν η απόδειξη ότι, ακόμα και μέσα στη φτώχεια, τα παιδιά μπορούσαν να κουβαλούν ελπίδα στα χέρια τους…»
Ναι, καμιά φορά, σκέφτομαι σήμερα, μια μικρή γλύκα από ένα κομμάτι ξυλοκέρατου, αρκεί για να κρατάει ζωντανό ένα όνειρο, να ακουμπάς πάνω του για χρόνια και, κάθε φορά που η ζωή τα φέρνει τούμπα, να υψώνεις το βλέμμα σου προ της πλευρά του τοίχου, και να παίρνεις κουράγιο απ’ το δικό σου εικόνισμα, φυλαγμένο από τη μακρινή γλυκιά πατρίδα, αυτή της παιδικής ηλικίας…»
Ευλογημένα Χριστούγεννα, Χρόνια Πολλά !
ΕΥΧΕΣ … ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ WISHES … FROM KOULOURA PRIMARY SCHOOL
Published 24 Δεκεμβρίου 2025
ΕΚΛΕΙΣΕ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ Ο 8ος ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ, ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ
Published 23 Δεκεμβρίου 2025
Αντί άλλου απολογισμού που είχα, σχεδόν, ετοιμάσει για τον φετινό Δεκέμβρη των Παραμυθιών ενός θεσμού που με πείσμα και επιμονή, εμπνεύστηκε, έστησε και υλοποιεί, πλέον, εδώ και 8 χρόνια , το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας, πάντοτε με θέματα που σχετίζονται με τις ανάγκες, προσδοκίες και επιθυμίες μας για τα παιδιά του σχολείου μας, αλλά και την στοχοθεσία μας, κυρίως, των εκάστοτε σχεδίων Erasmus+, που υλοποιούμε εδώ και πολλά χρόνια, μια αναφορά της κας Ελισάβετ Τάρη και μια ανάρτηση της επαρχιακής εφημερίδας, ¨Παρατηρητής¨ που έπεσε στην αντίληψή μου, με οδήγησε να κάνω μια αναφορά στον Αϊνστάιν.
Θα μου πείτε τη σχέση έχει ο μεγάλος αυτός επιστήμονας με τα παραμύθια; Κι όμως έχει.
«Αν θέλετε, έλεγε, να κάνετε τα παιδιά σας έξυπνα, διαβάστε τους παραμύθια. Αν θέλετε να τα κάνετε πιο έξυπνα, διαβάστε τους περισσότερα παραμύθια.»
Τούτη η φράση είναι μια βαθιά πολιτική θέση – άποψη και παιδαγωγική στάση, που έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με το κυρίαρχο μοντέλο εκπαίδευσης: το σχολείο της αποστήθισης, της πειθαρχίας χωρίς νόημα και της γνώσης ως μηχανικής διαδικασίας, όπου η εκπαίδευση μετριέται σε ώρες φροντιστηρίου, τεστ δεξιοτήτων και βαθμούς επίδοσης.
Ο Αϊνστάιν, που φυσικά, δεν ήταν εχθρός της γνώσης, δεν πίστεψε ποτέ στη στείρα γνώση. Ήταν εχθρός της γνώσης χωρίς φαντασία. Εχθρός ενός εκπαιδευτικού συστήματος που «σκοτώνει τη χαρά της μάθησης πριν αυτή προλάβει να γεννηθεί» . Και συνέχιζε: «Η φαντασία είναι πιο σημαντική από τη γνώση», σημείωνε, γιατί η γνώση αφορά όσα ήδη ξέρουμε, ενώ η φαντασία όσα μπορούμε να ανακαλύψουμε.
Υπό αυτές τις σκέψεις, τα παραμύθια αποτελούν το πρώτο εργαστήριο σκέψης του παιδιού.
Η παραμυθοανάγνωση δεν είναι απλώς αφήγηση ιστοριών. Είναι μια σύνθετη διαδικασία μάθησης που ενεργοποιεί ταυτόχρονα:
• τη γλωσσική ανάπτυξη, μέσα από πλούσιο λεξιλόγιο και αφηγηματικές δομές
• τη μνήμη και τη συγκέντρωση, καθώς το παιδί μαθαίνει να παρακολουθεί, να προβλέπει, να συνδέει
• την κριτική σκέψη, αναζητώντας αιτίες, κίνητρα και συνέπειες
• τη συναισθηματική νοημοσύνη, μέσα από ταυτίσεις με ήρωες, φόβους, απώλειες και νίκες
Το παραμύθι, με άλλα λόγια, εκπαιδεύει χωρίς να επιβάλλεται. Μαθαίνει χωρίς να εξετάζει.
Στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, η πίεση για «επιτυχία» ξεκινά όλο και νωρίτερα. Παιδιά του Δημοτικού καλούνται να λειτουργήσουν με όρους εξετάσεων, ανταγωνισμού και αποδοτικότητας. Η φαντασία συχνά θεωρείται χάσιμο χρόνου. Το παιχνίδι, περιττό. Το παραμύθι, παιδικό.
Κι όμως, όπως δείχνει η εμπειρία και η επιστημονική έρευνα, εκεί ακριβώς γεννιέται η ουσιαστική μάθηση. Όχι στην παπαγαλία, αλλά στην ελεύθερη σκέψη. Όχι στον φόβο της αποτυχίας, αλλά στη χαρά της ανακάλυψης, στη χαρά της έκφρασης και της δυνατότητας να τη δηλώνεις στους άλλους.
Το μήνυμα που θέλουμε να εκπέμψουμε με τις δράσεις μας, απαντά στο ερώτημα, όχι απλά, τι εκπαίδευση θέλουμε, αλλά τι είδος κοινωνίας επιθυμούμε να χτίσουμε. Μια κοινωνία πειθαρχημένων εκτελεστών ή μια κοινωνία σκεπτόμενων ανθρώπων;
Ο Αϊνστάιν υπενθυμίζει ότι πριν από επιστήμονες, επαγγελματίες ή «άριστους», τα παιδιά πρέπει να γίνουν άνθρωποι. Και αυτό δεν επιτυγχάνεται με περισσότερη πίεση, αλλά με περισσότερη ελευθερία.
Δεν μεγαλώνεις ευφυΐες γεμίζοντας κεφάλια. Μεγαλώνεις ανθρώπους ανάβοντας σπίθες, όπως, συχνά ανέφερε και ο μεγάλος δάσκαλός μας, Χρίστος Τσολάκης. Και αν θέλουμε ένα αύριο με φαντασία, κρίση και ανθρωπιά, ίσως το πρώτο βήμα δεν είναι ένα ακόμα τεστ ,αλλά ένα ακόμη παραμύθι.
Ήδη, λοιπόν, εδώ, στο Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας, σχεδιάζουμε τον 9ο Δεκέμβρη των παραμυθιών, χωρίς ωστόσο, να στερούμε από τους μαθητές μας, το παραμύθι και καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, χάρη στο σταθερό προσανατολισμό προς αυτή την κατεύθυνση της Διεύθυνσης και των εκπαιδευτικών του σχολείου, της διά βίου δασκάλας μας, Σοφίας Παυλίδου, την πλούσια βιβλιοθήκη μας, την ακούραστη προσπάθεια και φροντίδα της υπεύθυνης για τη λειτουργία της , κας Σοφίας Αναγνώστη καθώς και την αμέριστη, σταθερή και πολύχρονη υποστήριξη των συγγραφέων που συνεργαζόμαστε και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του Σχολείου μας.
ΜΑΓΕΨΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ Η ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΤΑΡΗ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ, ΣΤΟΝ 8ο ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ
Published 22 Δεκεμβρίου 2025
ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΣΤΟΧΟΘΕΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΠΙΣΤΕΥΣΗΣ ERASMUS+
Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε και φέτος ο «Δεκέμβρης των Παραμυθιών», χαρίζοντας στους μικρούς μαθητές μια αξέχαστη εμπειρία γεμάτη φαντασία, έμπνευση, συναισθήματα και δημιουργική έκφραση.
Ξεχωριστή θέση στην εκδήλωση είχε η παρουσία της αγαπημένης συγγραφέα παιδικών βιβλίων, Ελισάβετ Τάρη, με το παραμύθι «Tο μαγικό καπέλο του πειρατή».
Η παρουσίαση του νέου βιβλίου της συγγραφέα ήταν βιωματική, ζωντανή και άκρως συμμετοχική, καθώς τα παιδιά δεν περιορίστηκαν στον ρόλο του ακροατή, αλλά έγιναν ενεργό κομμάτι της ιστορίας. Μέσα από ένα μαγικό ταξίδι στον κόσμο των συναισθημάτων, το καπέλο του πειρατή άλλαξε χρώματα, συμβολίζοντας την εναλλαγή θετικών και αρνητικών συναισθημάτων, δίνοντας την ευκαιρία στους μαθητές να αναγνωρίσουν, να εκφράσουν και να κατανοήσουν όσα νιώθουν.
Η δράση συνεχίστηκε με ένα θεατρικό δρώμενο βασισμένο στο περιεχόμενο του παραμυθιού, όπου τα παιδιά ενσάρκωσαν ρόλους με ενθουσιασμό και φαντασία. Η εκδήλωση κορυφώθηκε με τραγούδι και μια πρωτότυπη χορογραφία, γεμάτη κίνηση, ρυθμό και νεανική ζωντάνια.
Η ίδια η συγγραφέας δήλωσε ενθουσιασμένη από τη συμμετοχή και την ανταπόκριση των παιδιών, ενώ οι μικροί μαθητές αποχώρησαν απόλυτα ευχαριστημένοι, έχοντας βιώσει μια εμπειρία που συνδύασε τη λογοτεχνία με το θέατρο, τη μουσική και τη συναισθηματική αγωγή.
Ο «Δεκέμβρης των Παραμυθιών» έκλεισε με τον πιο όμορφο τρόπο, αφήνοντας πίσω έναν ολόκληρο μήνα συντροφιά με αγαπημένες συγγραφείς, ευφάνταστες ιστορίες, αποθέτοντας σε όλους γλυκές αναμνήσεις και την υπόσχεση για νέες μαγικές συναντήσεις στον κόσμο των βιβλίων , των παραμυθιών και των συναισθημάτων.
ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ERASMUS+ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ ΣΤΗΝ ΣΧΟΛΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ CAPA ILKOKULU, ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
Published 20 Δεκεμβρίου 2025
Μια συνεργασία που προέκυψε μετά από γνωριμία (σε συνάντηση T.C.A.) και τη μεσολάβηση και σύσταση της Esma Gullu Egin, εκπροσώπου του Εθνικού Φορέα Erasmus+ της Τουρκίας, κάτι που μας τιμά ιδιαίτερα και ενισχύει τη σημασία της συνεργασίας μας.
Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού σχεδίου Διαπίστευσης Erasmus+, εκπαιδευτικοί του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας πραγματοποίησαν προπαρασκευαστική επίσκεψη στην Σχολική Μονάδα Capa Ilkokulu της Κωνσταντινούπολης, ένα σχολείο με έντονα ευρωπαϊκό προσανατολισμό, με βασικό στόχο τον συντονισμό και την προετοιμασία επίσκεψης, κατηγορίας Job Shadowing, που θα ακολουθήσει με ομάδα εκπαιδευτικών του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας και Διαβατού Μέσης (μέλος της κοινοπραξίας Erasmus+). Η μετακίνηση αυτή αποτέλεσε ένα ουσιαστικό στάδιο σχεδιασμού, θέτοντας στέρεες βάσεις για την επιτυχημένη, οργανωμένη και παιδαγωγικά ουσιαστική υλοποίηση των δράσεων που θα ακολουθήσουν.
Οι συναντήσεις με τους νέους συνεργάτες μας συνέβαλαν καθοριστικά στην πρόβλεψη και αποσαφήνιση κάθε οργανωτικής και εκπαιδευτικής παραμέτρου, ώστε η φιλοξενία των εκπαιδευτικών μας που θα ακολουθήσει τον ερχόμενο Απρίλιο να εξελιχθεί ομαλά, χωρίς ασάφειες και προσαρμοσμένη, όσον αφορά την, από κοινού, κατάρτιση του προγράμματος στη στοχοθεσία του σχεδίου μας.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, οι συμμετέχοντες γνώρισαν από κοντά τη λειτουργία της σχολικής μονάδας, παρακολούθησαν εκπαιδευτικές πρακτικές και αντάλλαξαν απόψεις με εκπαιδευτικούς διαφορετικών ειδικοτήτων. Επίσης, επισκέφθηκαν τους χώρους και πήραν πληροφορίες σχετικά με τον διαθέσιμο εξοπλισμό (ψηφιακή τεχνολογία, ρομποτική κ.λ.π.) του σχολείου.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε σε ζητήματα συμπερίληψης, διαπολιτισμικής εκπαίδευσης (υπήρχε μεγάλος αριθμός προσφύγων από γειτονικές χώρες της Ανατολής) και αξιοποίησης των ψηφιακών εργαλείων στη σχολική καθημερινότητα, ενώ παράλληλα διαμορφώθηκε από κοινού το πρόγραμμα του job shadowing.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων:
• παρακολούθηση μαθημάτων και σύγχρονων διδακτικών προσεγγίσεων,
• συμμετοχή σε παιδαγωγικές συναντήσεις,
• ανταλλαγή καλών πρακτικών για την καλλιέργεια ήπιων αλλά και ψηφιακών δεξιοτήτων στους μαθητές,
• σχεδιασμό δράσεων που θα ενισχύσουν την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών.
Πολιτιστική διάσταση και ιστορική μνήμη
Παράλληλα, σχεδιάστηκε και ολοκληρώθηκε ένα συμπαγές πολιτιστικό πρόγραμμα επισκέψεων, με στόχο οι συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί να αποκτήσουν (και να μας μεταφέρουν) μια συνολική εικόνα της ιστορίας, της αρχιτεκτονικής και της πολιτισμικής ταυτότητας της Κωνσταντινούπολης. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη βαριά και πολυσήμαντη ελληνική ιστορική κληρονομιά της πόλης, προσφέροντας τη δυνατότητα στους εκπαιδευτικούς να προσεγγίσουν βιωματικά έναν τόπο με βαθύ συμβολισμό για τον ελληνισμό, αλλά και να προβληματιστούν από την αλματώδη ανάπτυξή του.
Η αξία της προπαρασκευαστικής μετακίνησης
Η εμπειρία αυτή ανέδειξε με σαφήνεια τη σημασία της προσεκτικής προετοιμασίας και της άμεσης επαφής με τους νέους συνεργάτες του σχολείου μας (οι οποίοι, μάλιστα, δήλωσαν την επιθυμία τους να βρεθεί τρόπος ώστε η συνεργασία μας να συνεχιστεί περαιτέρω). Η επιτόπια γνωριμία με τους σχολικούς χώρους, τους ανθρώπους και τις εκπαιδευτικές πρακτικές διασφαλίζει ότι η επερχόμενη κινητικότητα θα είναι:
• άρτια οργανωμένη,
• πλήρως ευθυγραμμισμένη με τους παιδαγωγικούς και μαθησιακούς στόχους του Erasmus+,
• ουσιαστική και ωφέλιμη για τους εκπαιδευτικούς και κατ’ επέκταση των μαθητών,
• απαλλαγμένη από απρόβλεπτες δυσκολίες,
• σύμφωνη με τις αξίες της συνεργασίας, της αμοιβαίας κατανόησης και του σεβασμού.
Ένα ακόμη, καθοριστικό βήμα του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας για τη δημιουργία σταθερών συνεργασιών με σχολεία που ξεχωρίζουν, την ενίσχυση της εμπιστοσύνης μεταξύ των σχολικών κοινοτήτων και τη διαμόρφωση ενός γόνιμου μαθησιακού πλαισίου, προς όφελος όλων των συμμετεχόντων.
ΒΡΑΒΕΥΣΕΩΝ , ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ ΜΕ ΤΟ ΔΡΑΜΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ «ΤΗΣ ΓΗΣ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ»
Published 19 Δεκεμβρίου 2025
Η πρώτη εκδοχή : https://youtu.be/zXWTiQa094M
εμπλουτισμένο με οπτικοακουστικό υλικό από το αρχείο της ΕΡΤ: https://youtu.be/KX-XIUcGnJU
Ένας 1ος Έπαινος κι ένα 3ο Βραβείο Τεκμηρίωσης, με δημιουργίες που υλοποιήθηκαν στα πλαίσια της Στοχοθεσίας της Διαπίστευσης Erasmus+, σε αντίστοιχες συμμετοχές (παραλλαγή του ίδιου θέματος) σε Διεθνής Μαθητικούς Διαγωνισμούς (7ος Διεθνής Μαθητικός Διαγωνισμός Οπτικοακουστικής Δημιουργίας ¨Τα σχολεία εκπέμπουν στην ΕΡΤ» & 15ος Διεθνής Μαθητικός Διαγωνισμός Ταινιών Μικρού Μήκους Cinema διάβασες;), αποτελούν την πραμάτεια του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας από την παραγωγή της ταινίας «Της Γης το ποίημα».
Μια ταινία περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης σε δυο παραλλαγές, αφού στην αρχική της έκδοση, προστέθηκαν σχετικά αποσπάσματα από το αρχείο της ΕΡΤ, όπως απαιτούσε ο ένας από τους δυο διαγωνισμούς.
Δυστυχώς, ο μεγάλος φόρτος εργασίας του σχολείου μας, δεν μας επέτρεψε να παραβρεθούμε στις Τελετές Βράβευσης, αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Σημασία έχουν οι διακρίσεις, η ποιότητα και η δύναμη του μηνύματος που εκπέμπεται μέσα από τις δημιουργικές πρωτοβουλίες μας.
Και για αυτά, η Διεύθυνση του Σχολείου εκφράζει τις βαθιές της ευχαριστίες σε όλους τους μαθητές, εκπαιδευτικούς και δάνειες , σταθερές υποστηρικτικές δυνάμεις μας, που εδώ και χρόνια προσθέτουν στην προθήκη του σχολείου μας σημαντικές βραβεύσεις και διακρίσεις.
Ο 7ος Διεθνής Μαθητικός Διαγωνισμός Οπτικοακουστικής Δημιουργίας «Τα σχολεία εκπέμπουν στην ΕΡΤ», διοργανώθηκε από την Εκπαιδευτική Ραδιοτηλεόραση του Υπουργείου Παιδείας σε συνεργασία με το Αρχείο της ΕΡΤ και απευθύνθηκε σε μαθητές/τριες από Ελλάδα και ομογένεια με στόχο την ανάπτυξη της δημιουργικότητας και ψηφιακών δεξιοτήτων μέσω οπτικοακουστικών έργων.
Στόχοι: Κατανόηση ιστορικών πηγών, αξιοποίηση προφορικής ιστορίας, ανάπτυξη ψηφιακών δεξιοτήτων, ομαδικό πνεύμα, κινηματογραφική αφήγηση, και δημιουργική έκφραση.
Ο Διεθνής 15ος Μαθητικός Διαγωνισμός Ταινιών Μικρού Μήκους, Cinema… διάβασες;;;, διοργανώθηκε από την Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Σερρών, το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, η Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης (Προεδρία της Κυβέρνησης), το Τμήμα Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης και Ψηφιακών Μέσων του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού της Ελλάδας, το ΕΚΟΜΕ (Εθνικό Κέντρο Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας) και η Πρεσβεία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ελλάδα – Μορφωτικό Γραφείο –Σπίτι της Κύπρου
Ο διαγωνισμός απευθύνεται σε μαθητές/τριες Νηπιαγωγείων, Δημοτικών σχολείων (όλων των τάξεων), Γυμνασίων και Λυκείων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Ομογένειας, δημόσιων και ιδιωτικών. Υλοποιείται με την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού της Ελλάδας και του Υπουργείου Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας της Κύπρου, και τελεί υπό την Αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας.
Σκοπός του διαγωνισμού είναι να δοθεί στους/στις μαθητές/τριες η ευκαιρία να εκφραστούν καλλιτεχνικά, να γίνουν δημιουργοί, να εξοικειωθούν με τη «γλώσσα» της κινηματογραφικής αφήγησης και να αποκτήσουν δεξιότητες οπτικοακουστικής αγωγής. Ακόμη να γίνουν κριτές, μελετητές και ερευνητές του περιβάλλοντός τους και να ευαισθητοποιηθούν ως προς την ανάγκη εξασφάλισης όρων αξιοπρεπούς διαβίωσης για όλους τους κατοίκους του πλανήτη.
Η «Η ΑΕΡινή» ΚΑΙ Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΛΠΑΖΙΔΟΥ ΣΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ ΜΑΣ ΜΙΛΗΣΑΝ ΓΙΑ: «Μ’ ΕΝΑ ΟΧΙ ΓΙΑ ΣΠΑΘΙ».
Published 18 Δεκεμβρίου 2025
Ένα σύντομο τραγουδάκι των μαθητών με αφορμή την ΑΕΡινή (ΑΕΡ θα πει ΟΧΙ): https://youtu.be/MCaNLFXTTXE
Μια ακόμη ξεχωριστή φιλοξενία συγγραφέα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του «8ου Δεκέμβρη των Παραμυθιών» του σχολείου μας, που υλοποιείται στα πλαίσια της στοχοθεσίας της Διαπίστευσης Erasmus+, αυτή τη φορά με ένα ιδιαίτερα δυνατό και ουσιαστικό μήνυμα: τη σημασία της συναίνεσης, τον σεβασμό των προσωπικών ορίων και την ενδυνάμωση των παιδιών μέσα από την καλλιέργεια δεξιοτήτων αυτοπροστασίας. Στόχος της δράσης ήταν τα παιδιά να μάθουν να λένε «όχι» σε κάθε μορφή απειλής, είτε αφορά τη σωματική, τη συναισθηματική είτε την ψυχική τους ακεραιότητα.
Κεντρικό πρόσωπο της συνάντησης ήταν η συγγραφέας Γεωργία Καλπαζίδου, η οποία μας αφηγήθηκε το παραμύθι «Η ΑΕΡινή». Στη γλώσσα ρομανί, η λέξη ΑΕΡ σημαίνει «όχι» και στο παραμύθι αυτό γίνεται σύμβολο δύναμης και αυτοσεβασμού. Η ηρωίδα της ιστορίας, ένα μικρό κορίτσι, λέει «όχι» κάθε φορά που δεν αισθάνεται άνετα – σε ένα άγγιγμα, σε ένα φιλί ή σε οτιδήποτε της προκαλεί πίεση – δείχνοντας στα παιδιά πως το «όχι» μπορεί να λειτουργήσει ως ασπίδα προστασίας και ως πράξη φροντίδας του εαυτού τους.
Η αφήγηση ήταν ζωντανή, παραστατική και άκρως συμμετοχική. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να τραγουδήσουν τραγούδια που δημιουργήθηκαν ειδικά για το «όχι – αέρ» και να εκφραστούν δημιουργικά, φτιάχνοντας μέσα από χρώματα και λέξεις το δικό τους λεξιλόγιο των «ΝΑΙ» και των «ΟΧΙ». Η εμπειρία αυτή βοήθησε τα παιδιά να κατανοήσουν με βιωματικό τρόπο τη σημασία των προσωπικών ορίων και της ελεύθερης επιλογής.
Η Γεωργία Καλπαζίδου γεννήθηκε, μεγάλωσε και συνεχίζει να ζει στον Δενδροπόταμο Θεσσαλονίκης μαζί με τον 13χρονο γιο της. Είναι απόφοιτη Ελληνικής Φιλολογίας με ειδίκευση στη Γλωσσολογία, ενώ έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορική και Βαλκανική Γλωσσολογία. Το επιστημονικό και ερευνητικό της ενδιαφέρον επικεντρώνεται ιδιαίτερα στην τσιγγάνικη (ρομανί) γλώσσα, στοιχείο που αποτυπώνεται ουσιαστικά και στο έργο της.
Η συγγραφέας, βαθιά συγκινημένη, ευχαρίστησε τους μαθητές, το εκπαιδευτικό προσωπικό και τη διεύθυνση του σχολείου για τη θερμή φιλοξενία και την εξαιρετικά οργανωμένη δράση που της επιφύλαξαν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το παραμύθι «Η Αερινή» γεννήθηκε μέσα από την υλοποίηση ενός ευρωπαϊκού προγράμματος με τίτλο «Μ’ ένα ΟΧΙ για σπαθί», το οποίο υλοποιείται στη χώρα μας από την ΑΜΚΕ REVMA, ενώ σε ευρωπαϊκό επίπεδο συμμετέχουν οι οργανισμοί EUROCHILD και TERRE DES HOMMES. Στο πρόγραμμα συμμετέχει και το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας, συμβάλλοντας ενεργά στην προώθηση της παιδικής προστασίας και των δικαιωμάτων του παιδιού.
Η συγκεκριμένη βιβλιοπαρουσίαση όσο και η γενικότερη συνεργασία του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας με τη συγγραφέα και την ΑΜΚΕ REVMA, αποτελεί προϊόν επαφής και γνωριμίας της Διεύθυνσης του σχολείου με τη συγγραφέα, χάρη σε μια από τις πολλές ευκαιρίες που έχουμε, ως σχολείο, να συμμετέχουμε σε πρωτοβουλίες και θεματικές δράσεις του Ι.Κ.Υ. και του Προγράμματος Erasmus+.
Η συγκεκριμένη δράση άφησε έντονο αποτύπωμα σε μικρούς και μεγάλους, επιβεβαιώνοντας πως τα παραμύθια μπορούν να γίνουν πολύτιμα εργαλεία εκπαίδευσης, ευαισθητοποίησης και ενδυνάμωσης, δίνοντας στα παιδιά το πιο σημαντικό «όπλο»: τη φωνή τους και το δικαίωμα να λένε «όχι».
(ως παρένθεση, είπαμε, όλοι μαζί, ένα μεγάλο ΝΑΙ στο να μεγαλώνουμε όμορφα: ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΜΑΡΙΑ, Χρόνια Πολλά, στη δασκάλα μας).
Συνεχίζεται ο Δεκέμβρης των παραμυθιών με τη Γεωργία Καλπαζίδου και την «Αερινή»
Published 16 Δεκεμβρίου 2025
