Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας

Το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ! …

 

ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ¨ΚΑΡΤΕΡΟΥΜΕΝ¨

 

 

Φτάσαμε άραγε στο χρονικό εκείνο σημείο όπου υπάρχει πλέον ανάγκη «να φυλάξουμε σε μια μεγάλη φιάλη με νερό» για να ποτίζονται ώστε να μη μαραθούν, να μη χαθούν , λέξεις και έννοιες σαν κι αυτές:

εισβολή,  κατοχή,  αγνοούμενοι,  εκτοπισμένοι,  συρματοπλέγματα … και να τις διατηρήσουμε «για το μάθημα της Ιστορίας» ;

 

Το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας αρνείται τη Λήθη.

 

Αντίθετα, υπηρετεί τη Μνήμη στην Πράξη, κάνοντας την Οργή, το Θυμό και την Ανάγκη, Διδάσκουσα Ιστορία και ποτέ την Ιστορία, Σιωπή.

 

(Το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας, πέρυσι, τίμησε τα 50 Χρόνια Μνήμης, μέσα από ένα συναισθηματικό και ταυτόχρονα ¨θυμωμένο¨ σεργιάνι-αφιέρωμα στα 50 χρόνια από τη βάρβαρη εισβολή στην Κύπρο, στα 50 χρόνια τειχών και συρματοπλεγμάτων,- τα μόνα πλέον, στην Ευρώπη του Πολιτισμού, στα 50 χρόνια υποκρισίας, ¨επιλεκτικής ευαισθησίας¨, και εκδικητικής αδιαφορίας των ¨φίλων¨ και ¨συμμάχων¨ μας, αποσπώντας το Βραβείο «Διατήρησης της Συλλογικής Μνήμης» με το έργο σε σενάριο και σκηνοθεσία Σοφίας Παυλίδου , με τίτλο «Αν η μισή καρδιά μου βρίσκεται εδώ, η άλλη μισή στην … Κύπρο βρίσκεται!» στους Πανελλήνιους Μαθητικούς Αγώνες «Ακτίς Ονείρου» των Προτύπων Εκπαιδευτηρίων Θεσσαλονίκης), στα πλαίσια της στοχοθεσίας της Διαπίστευσης Erasmus+ 2021-27 (περίοδος 2023-24).

 

Δείτε στο παρακάτω σύνδεσμο ολόκληρο το αφιέρωμα (ερασιτεχνική η λήψη):

Μια ακόμη ¨αποστολή¨ στα πλαίσια της Διαπίστευσης Erasmus+ που υλοποιεί το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας ολοκληρώθηκε αποκομίζοντας στους συμμετέχοντες και κατ’ επέκταση στους υπόλοιπους συναδέλφους των σχολείων της κοινοπραξίας, οφέλη και γνώσεις γύρω από θέματα και αντικείμενα μάθησης που εντάσσονται στη στοχοθεσία του σχεδίου.

 

Έτσι, μέσα από στοχευμένες συμμετοχές σε σεμινάρια, εργαστήρια, βιωματικές δραστηριότητες και επισκέψεις, ήρθαν σε επαφή με την

● κατανόηση της αξίας της οπτικοακουστικής αφήγησης στην πολυπολιτισμική και συμπεριληπτική διδασκαλία καθώς και στην έκφραση της πολιτιστικής ταυτότητας και στην προώθηση της ανοχής.

● την υποστήριξη της ενδυνάμωσης των μαθητών ώστε να εκφράσουν την ταυτότητα και την ποικιλομορφία μέσω τεχνών (μουσικής, βίντεο και άλλων οπτικοακουστικών μέσων) .

● τη σύνδεση της εικόνας και του ήχου με τη λογοτεχνία, την ιστορία, τους πολίτες, τα περιβαλλοντικά ζητήματα και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Επιπλέον, ασχοληθήκαν και κατανόησαν σε μεγάλο βαθμό καλές πρακτικές

● Εισαγωγής στο θέμα της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας μέσω πρακτικής δραστηριότητας

● Εξοικείωσης με βασικές τεχνικές βιντεοσκόπησης

● Σύνδεσης δημιουργικών χειροτεχνιών με την περιβαλλοντική εκπαίδευση

●Ενίσχυσης της ικανότητας σχεδιασμού βιωματικών δραστηριοτήτων εντός της τάξης και προβολής τους «έξω».

 

Ειδικότερα, όλα τα παραπάνω επιτεύχθηκαν, όπως περιγράφονται από τους ίδιους τους συμμετέχοντες μέσα από:

«Την επίσκεψη στο Ινστιτούτο Μουσικοθεραπείας του Δήμου Βαρκελώνης και την ενεργό συμμετοχή μας στο βιωματικό σεμινάριο με τη χρήση διαφόρων μουσικών οργάνων, παιχνιδιών και τεχνικών που παρουσίαζε πώς τα δομικά στοιχεία της μουσικής, ο ρυθμός, η μελωδία, η ένταση … χρησιμοποιούνται ως μέσα επικοινωνίας και δημιουργικής έκφρασης σε περιπτώσεις παιδιών που προέρχονται από διαφορετικά κοινωνικά ή πολιτισμικά περιβάλλοντα και αντιμετωπίζουν προβλήματα προσαρμογής ή επικοινωνιακές δυσκολίες.

Την παρακολούθηση τεχνικού σεμιναρίου σχετικά με την επεξεργασία βίντεο, όπου ο επιμορφωτής παρουσίασε προγράμματα που επιτρέπουν τη δημιουργία βίντεο, ταινιών ή και, απλά, παρουσιάσεων δίνοντας τη δυνατότητα στο χρήστη να συνδυάζει εικόνες, βίντεο, μουσική και με τη χρήση εργαλείων και ειδικών εφέ να δημιουργήσει ένα ελκυστικό αποτέλεσμα.

Εστιάσαμε σε προγράμματα δωρεάν και εξαιρετικά χρήσιμα σε μια εποχή που η εικόνα έχει μπει για τα καλά στην καθημερινότητά μας ενώ υπάρχει και μια αυξανόμενη τάση για δημιουργία σχολικών ταινιών, ντοκιμαντέρ (προς αυτή την εστίαση ήδη, πορευόμαστε και παράγουμε ενδιαφέροντα αποτελέσματα, ως σχολείο).

Εξειδικεύοντας, ακόμη περισσότερο στην αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση και την καλλιέργεια τόσο των ψηφιακών αλλά και μέσω αυτών και των ήπιων δεξιοτήτων, συμμετείχαμε στην παρουσίαση και πρακτική εφαρμογή μιας πρωτοποριακής και ενδιαφέρουσας πρωτοβουλίας από τη minecraft όπου τα παιδιά ασκούνται στις ψηφιακές δεξιότητες μέσω του αγαπημένου τους παιχνιδιού μ’ έναν ευφάνταστο τρόπο όπου οι δημιουργοί του minecraft education κατάφεραν να ενσωματώσουν στη διαδικασία του παιχνιδιού την εκμάθηση δεξιοτήτων όπως π.χ. ο προγραμματισμός, έτσι ώστε τα παιδιά να μαθαίνουν παίζοντας.

Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα δημιούργησαν εκπαιδευτικές ιστορίες στο περιβάλλον του παιχνιδιού κατά τη διάρκεια των οποίων τα παιδιά-παίχτες μπορούν, παίζοντας το αγαπημένο τους παιχνίδι, να μάθουν π.χ. για τη ζωή των μελισσών ή τα μέρη ενός ηλεκτρικού κινητήρα αυτοκινήτου, καλλιεργώντας την Περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, επιδιώκοντας την οικολογική αφύπνιση των νέων.

Εστιάζοντας σε θέματα περιβαλλοντικών δεξιοτήτων ζωής ασχοληθήκαμε με την “fastfashion”, μια μορφή φθηνής μόδας των μεγάλων εταιρειών ένδυσης που ακολουθώντας τις επιταγές του άκρατου καταναλωτισμού οδηγούν στη δημιουργία βουνών από ρούχα σε περιοχές του τρίτου κόσμου με δυσμενείς επιπτώσεις για το περιβάλλον.

Επιπτώσεις που έχουν να κάνουν όχι μόνο με τη διαχείριση των απορριμμάτων αλλά και με τους φυσικούς πόρους (π.χ. νερό) που σπαταλούνται για την κατασκευή αγαθών που χρησιμοποιούνται ελάχιστα έως καθόλου.

Η παρακολούθηση και συμμετοχή σε τέτοιας μορφής βιωματικές δραστηριότητες με εντελώς στοχευμένο προσανατολισμό στη στοχοθεσία του σχεδίου μας και στην καλύτερη κατανόηση και άρα αξιοποίηση των εργαλείων που έχουμε επιλέξει και, ήδη, χρησιμοποιούμε παραγωγικά (οπτικοακουστικός γραμματισμός) μας καθιστά περισσότερο ικανούς να ανταποκριθούμε στην πορεία μας, δηλαδή, μέσα από την καλλιέργεια των ψηφιακών και ήπιων δεξιοτήτων και τους ελκυστικούς τρόπους και ευέλικτες μεθόδους διδασκαλίας για τους μαθητές μας να ενισχύσουμε τα χαρακτηριστικά του σχολείου μας που αφορούν τη συμπεριληπτική εκπαίδευση, τη διαπολιτισμική συνύπαρξη και αποδοχή, αλλά και τις δεξιότητες κατανόησης και υποστήριξης ενεργειών και δράσεων που οδηγούν σε επίλυση (ή τουλάχιστον προκαλούν ευαισθητοποίηση) σύγχρονων προβλημάτων (περιβαλλοντικά, μετακινήσεις πληθυσμών, θέματα εθελοντισμού και αλληλεγγύης …) δημιουργώντας συνθήκες ενεργού, παρεμβατικού και υπεύθυνου πολίτη».