ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΟ ERASMUS+ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ (2028-2035) ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Published 3 Σεπτεμβρίου 2026
Σε μια ιδιαίτερα σημαντική ευρωπαϊκή συνάντηση ερευνητικού χαρακτήρα είχε τη χαρά να συμμετάσχει το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας, (focus group Σχολικής Εκπαίδευσης) μαζί με σχολικές μονάδες από την Ευρώπη (την Ιρλανδία, την Κροατία, τη Λετονία, τη Μάλτα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες).
Η διαδικτυακή συνάντηση με τίτλο «Solidarity, Bridge Across Sectors» διοργανώθηκε από το SALTO-European Solidarity Corps και τελούσε υπό την αιγίδα του Department for Europe, Education, Youth / OeAD-GmbH (Αυστριακός Οργανισμός Εκπαίδευσης και Διεθνοποίησης).
Η αλληλεγγύη στο επίκεντρο του νέου Erasmus+ (2028–2035)
Αντικείμενο της έρευνας και των ομάδων εστίασης (focus groups) ήταν ο τρόπος με τον οποίο η αλληλεγγύη —θεμελιώδης αξία της Ευρωπαϊκής Ένωσης— νοηματοδοτείται και εφαρμόζεται στην πράξη στους τομείς του Erasmus+ και του Ευρωπαϊκού Σώματος Αλληλεγγύης (ESC).
Καθώς βρισκόμαστε στο στάδιο διαμόρφωσης της νέας προγραμματικής περιόδου Erasmus+ (2028–2035), αναδεικνύεται ως επιτακτική ανάγκη η δημιουργία μιας «κοινής γλώσσας» αλληλεγγύης που θα γεφυρώνει τη Σχολική Εκπαίδευση, την Ανώτατη Εκπαίδευση, την Επαγγελματική Κατάρτιση, την Εκπαίδευση Ενηλίκων και την Κοινωνία των Πολιτών.
Η εμπειρία και τα καλά παραδείγματα του σχολείου μας
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας παρουσίασε τις δικές του βιωματικές δράσεις και έργα, τα οποία λειτούργησαν ως διαθεματικά και διευρυμένα εφαρμοσμένα πρότυπα άτυπης μάθησης (case studies), αξιοποιώντας εργαλεία Οπτικοακουστικού Γραμματισμού, Θεατρικής Τέχνης και Φιλαναγνωσίας (στα πλαίσια της Στοχοθεσίας της Διαπίστευσης Erasmus+):
• Τη θεατρική παράσταση: «Τα μοναχικά μπισκοτάκια»
• Το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ: «Ζητείται Ελπίς»
• Η ταινία μικρού μήκους: «Ποιο τάχα να είναι το όνειρο;» (μαζί με όλες τις συνοδές πρωτοβουλίες και ενέργειες προώθησης των μηνυμάτων τους σε όσο το δυνατόν ευρύτερο κοινό).
Τα παραπάνω έργα απαντούν έμπρακτα στα ερωτήματα «Γιατί αλληλεγγύη;» και «Γιατί τώρα;», αποδεικνύοντας πώς μια αφηρημένη έννοια μετατρέπεται σε ορατή, μετρήσιμη και βιώσιμη σχολική πρακτική. Παράλληλα, δημιουργούν ουσιαστικές συνέργειες ανάμεσα σε μαθητές, εκπαιδευτικούς, επιστήμονες, κοινωνικούς φορείς, εθελοντικές οργανώσεις και την τοπική κοινότητα, εμπλουτίζοντας το σχολικό περιεχόμενο και φέρνοντας το σχολείο σε συμπόρευση με την κοινωνία .
Από την τάξη στην κοινωνία: Οι μαθητές ως φορείς αλλαγής
Η αλληλεγγύη στο νέο Erasmus+ δεν μπορεί να παραμείνει μια διακήρυξη πολιτικής ή ένα θεωρητικό ευχολόγιο. Οφείλει να είναι μια διατομεακή, μαθητοκεντρική και βιωματική πράξη.
Η εμπειρία του σχολείου μας ανέδειξε πώς ένα πρόγραμμα Erasmus+ παράγει βιώσιμο κοινωνικό κεφάλαιο:
1. Ξεκινά από τη σχολική αίθουσα και αξιοποιεί την τέχνη ως μέσο έκφρασης.
2. Εμπλέκει την τοπική κοινωνία και ενισχύει την εξωστρέφεια μέσα από παρουσιάσεις, παραστάσεις και προβολή στα ΜΜΕ (συμπεριλαμβανομένης της Κρατικής Τηλεόρασης).
3. Μετατρέπει τους μικρούς μαθητές σε ενεργούς πολίτες (change-makers), που συνομιλούν με την επιστήμη και την κοινωνία.
Με τη συμμετοχή μας στον ευρωπαϊκό αυτό διάλογο, προσφέραμε τα αποτελέσματα των δράσεών μας ως άμεσα εφαρμόσιμα και μεταφέρσιμα μοντέλα για την εκπαιδευτική περίοδο 2028-2035, αποδεικνύοντας ότι η σχολική καινοτομία δεν έχει σύνορα κι ότι για εμάς, για το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας, το Erasmus+, αποτελεί μια ανεξάντλητη και αστείρευτη πηγή έμπνευσης που μας φέρνει σε άμεση επαφή με τις προοπτικές του μέλλοντος.