Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας

Δείτε το video: https://www.youtube.com/watch?v=mka17x-8tm0

 

Μέσα σε ένα λαμπρό ανοιξιάτικο φως, εκεί όπου οι ροδακινιές ανθίζουν σαν μικρές υποσχέσεις ζωής και συνέχειας, δυο χέρια σμίγουν — το ένα ρυτιδιασμένο από τον χρόνο, το άλλο τρυφερό και καινούργιο. Βήμα-βήμα προχωρούν μαζί, σαν να υφαίνουν μια αόρατη γέφυρα ανάμεσα στο Χθες και στο Αύριο.

 

Η γιαγιά κουβαλά ιστορίες, μνήμες, κύκλους ζοφερούς και μη, που έκλεισαν και ξανάνοιξαν. Το παιδί κουβαλά το Άγνωστο, την ανθοφόρα Ελπίδα που ακόμη δεν έχει έχει καρπίσει. Κι ανάμεσά τους, η Άνοιξη — όχι μόνο ως εποχή, αλλά ως υπόσχεση Αναγέννησης, Μετάβασης, παράδοσης της σκυτάλης, ως ψίθυρος ότι τίποτα δεν χάνεται, μόνο μεταμορφώνεται.

 

Τα άνθη πέφτουν απαλά γύρω τους, σαν ευλογίες που περνούν από γενιά σε γενιά. Και μέσα σε αυτή τη σιωπηλή διαδρομή, η ζωή συνεχίζει: αλλάζει χέρια, αλλά ποτέ δεν αφήνεται.